بسم الله الرحمن الرحیم
و به نستعین
سلام، اینها حرفهاییست که دوست داشتیم به هنگام ورود به دانشگاه بشنویم. می نویسیم تا برای خود و شما تذکر و یادآوری باشد. انشاءالله که موفق باشید. (از همین جا از این که حالت امر و نهیی نوشته ایم پوزش می خواهم.)
1) هیچ گاه برای فارغ التحصیلی، تحصیل نکنید! از مهد تا لحد باید انسان طالب علم باشد.
امیرالمؤمنین علیه السلام نیز می فرمایند: بر دانشجو است که نفس خود را وادارد به طلب علم و از یادگرفتن خسته نشود و آنچه را یادگرفته زیاد نشمارد.
2) به فکر نمره نباشید اما بهترین باشید.
امام صادق علیه السلام یک روایتی در مورد ورع دارند و می فرمایند از ما نیست و کرامتی ندارد آنکه در شهری صد هزار نفری یا بیشتر زندگی کند و در آن شهر کسی با ورع تر (با تقواتر) از او باشد.
باور کنید شاگرد اول شدن راحت است، اما فرق است میان یادگیری و نمره آوری (نکته: اگر شاگرد اول نشدید، در مورد شاگرد اولتان قضاوت نکنید).
3) به کم راضی نشوید و خود را دست کم نگیرید (البته مغرور هم نشوید). خود را آن کسی بدانید که رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در موردشان فرمودند: مردانی از قوم سلمان به قله های علم دست خواهند یافت گرچه دانش در ستاره ثریا باشد. (حواسمان باشد که بیخودی به آریایی بودن افتخار کردن که این روزها مد شده، فایده ای ندارد.)
4) از استادان بپرسید هر آنچه را نسبت به آن جهل دارید که طبق روایات در اینجا حیا کردن مذموم است.
5) احتمالا با اساتید غرغرو و نق نقو مواجه شوید که همش از بدبختی ها می گویند و دریغ از ذره ای ایجاد انگیزه (انصافا تعدادشان کم است اما وجود دارد) و اگر در رشته های علوم انسانی تحصیل می کنید که داستان بسی پیچیده تر است. در هر حال به عنوان استاد احترامش کنید، تا آنجا که می توانید ازش چیز یاد بگیرید اما مواظب باشید که سستان نکنند.
6) درس را قورت دهید، اونوقت می بینید که نه تنها به دنبال کار نمی روید، بلکه کار به دنبالتان می دود. (صبور باشید. حقا که چهارسال کارشناسی، مدت زمان عالی برای پیشرفت در هر بابیست.) و فراموش نکنید که ما موظف به انجام وظیفه ایم و حصول نتیجه با خداست، به او اعتماد کنیم. این را فراموش نکنید که تا کنون او ما را روزی داده، زین پس مگر چه کسی جز او می خواهد ما را روزی دهد؟
7) خود را به عنوان یکی از انصار و اعوان امام زمان علیه السلام ببینیم (یاری رسان او در کنار دوست و در مقابل دشمنش باشیم)، آنگاه دست به خیلی کارها زده و دست از خیلی کارها پاک خواهیم کرد.
8) در کلاس های مختلط، بهترین حالت این است که آقایان جلو و خانم ها پشت بنشینند، سعیتان را بکنید. (انشاءالله که در کلاس های هم سطح، خانم ها به قد و قامت رعنای آقایان ایراد نگیرند.) این کار دلیلی قرآنی هم داره. وقتی دختر حضرت شعیب به حضرت موسی برخورد، به حضرت موسی گفت که جلو حرکت کند و او پشت سرش حرکت خواهد کرد.
9) این بیت یکی از علمایمان را فراموش نکنید:
منم آن تشنه دانش که گر دانش شود آتش......... مرا اندر دل آتش همی باشد نشیمن ها
10) سنگرهای دانشگاه یعنی مساجد را پر نگه دارید که دوستان با تقوا هم در آنجا یافت می شوند. حقیقتا جایی که نمازخوان هایش جملگی جوانند، یک حالی دیگر دارد.
11) نگذارید هر موج سواری، ازتان استفاده کند. سیاست بازی نکنید (بازی برا بچه هاست)، اما سیاسی باشید که یک ششم آیات قرآن سیاسی است.
12) جامع نگر باشید. معمولا چارت درسی رشته ها خوب ترسیم شده، اما خروجی آن ضعیف است. سعی کنید هر آنچه که مورد نیاز آن درس هست، بخوانید و عمل کنید، حتی فراتر از کتاب مرجع پا بگذارید که معمولا کلی از آن برای آزمون ترم هم حذف می شود.
13) یک روز هفته تان را حتما مختص آموزه های دینی قرار دهید و مخصوصا حضور در کلاس های علوم اسلامی بسیار مفید است. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمایند: اُف بر هر مسلمانی که جمعه ای بر او بگذرد و روزی را در آن (هفته) قرار ندهد که در آن روز، در امر دینش تفقه نموده و از دینش سؤال نماید.
14) فراموش نکنید که بسیاری آمدند و رفتند و می آیند و می روند اما: و العاقبة للمتقین
